16 maja 2026

Jak wygląda edukacja w szkole dla dzieci z autyzmem?

 

Wybór szkoły dla dziecka wymagającego większego wsparcia to dla wielu rodziców ogrom emocji, pytań i niepewności.

Bardzo często rodzice słyszą pojęcia takie jak:

  • orzeczenie,

  • rewalidacja,

  • pomoc psychologiczno-pedagogiczna,

  • podstawa programowa,

  • edukacja specjalna,

  • pozostawienie w tej samej klasie,

ale nie zawsze wiedzą, co dokładnie oznaczają one w praktyce.

 

Dlatego przygotowaliśmy krótkie wyjaśnienie najważniejszych informacji dotyczących organizacji edukacji dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego.

 

Edukacja w szkole specjalnej — jak wygląda?

 

W szkole terapeutycznej program edukacyjny zależy od stopnia niepełnosprawności intelektualnej. Podstawa programowa nie bierze bod uwagę specyficznych trudności w uczeniu się uczniów w spektrum autyzmu.

 

Podstawa programowa a niepełnosprawność intelektualna

 

UCZNIOWIE BEZ NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI INTELEKTUALNEJ

Realizują podstawę programową szkoły ogólnodostępnej — z dostosowaniem metod, form pracy i sposobu oceniania do indywidualnych potrzeb.

W klasach I–III nauka odbywa się w formie edukacji wczesnoszkolnej, co oznacza, że dzieci nie funkcjonują jeszcze w systemie typowych przedmiotów i częstych zmian nauczycieli.

Zamiast tego pracują w ramach zintegrowanych bloków edukacyjnych, które pozwalają uczyć się w sposób bardziej naturalny, spokojny i dostosowany do możliwości dziecka.

 

Jak wyglądają bloki edukacyjne?

Treści edukacyjne łączą się ze sobą i przeplatają podczas codziennej pracy.Dzięki temu dzieci łatwiej rozumieją świat, uczą się poprzez doświadczenie i nie są przeciążane nadmiarem zmian oraz presją typowego systemu lekcyjnego.

W ramach edukacji wczesnoszkolnej realizowane są między innymi:

 

Edukacja polonistyczna

  • nauka czytania i pisania,

  • rozwój komunikacji,

  • rozumienie tekstu,

  • ćwiczenia językowe,

  • rozwijanie słownictwa.

 

Edukacja matematyczna

  • liczenie,

  • orientacja w czasie i przestrzeni,

  • rozwiązywanie prostych problemów,

  • rozwijanie logicznego myślenia.

 

Edukacja społeczna

  • relacje społeczne,

  • emocje,

  • zasady funkcjonowania w grupie,

  • samodzielność,

  • komunikacja i współpraca.

 

Edukacja przyrodnicza

  • poznawanie świata,

  • pór roku,

  • zwierząt,

  • roślin,

  • codziennych zjawisk i doświadczeń.

 

Edukacja artystyczna i muzyczna

  • twórczość plastyczna,

  • muzyka,

  • rytmika,

  • ekspresja emocji,

  • działania kreatywne.

 

Edukacja ruchowa

  • rozwój motoryki,

  • koordynacja,

  • aktywność fizyczna,

  • zabawy ruchowe,

  • regulacja sensoryczna.

  •  

Nauka dostosowana do dziecka

W TIBA ogromną wagę przykładamy do tego, aby dziecko:

  • rozumiało sens wykonywanych działań,

  • uczyło się w swoim tempie,

  • doświadczało sukcesu,

  • nie było przeciążane nadmiarem bodźców i presji.

  •  

Dlatego edukacja w klasach I–III opiera się przede wszystkim na:

  • relacji,

  • poczuciu bezpieczeństwa,

  • nauce przez doświadczenie,

  • wspieraniu komunikacji i samodzielności,

  • stopniowym budowaniu gotowości szkolnej i społecznej.

 

Uczniowie z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim

Realizują podstawę programową również dla szkoły ogólnodostępnej.

 

UCZNIOWIE Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ INTELEKTUALNĄ W STOPNIU UMIARKOWANYM LUB ZNACZNYM REALIZUJĄ PODSTAWĘ PROGRAMOWĄ DLA UCZNIÓW Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ INTELEKTUALNĄ W STOPNIU UMIARKOWANYM LUB ZNACZNYM.

Przedmioty w tej podstawie:

  • zajęcia rozwijające komunikację,

  • funkcjonowanie osobiste i społeczne

  • zajęcia rozwijające kreatywność. 

  • wychowanie fizyczne,

 

Dwa etapy edukacyjne

Edukacja w szkole podstawowej podzielona jest na dwa etapy:

I etap edukacyjny

Klasy I–III

Na tym etapie najważniejsze są:

  • adaptacja,

  • budowanie poczucia bezpieczeństwa,

  • rozwój komunikacji,

  • kompetencje społeczne,

  • samodzielność,

  • gotowość do nauki.

Dzieci uczą się przede wszystkim poprzez działanie, doświadczenie i relacje.

 

II etap edukacyjny

Klasy IV–VIII

Na tym etapie stopniowo zwiększamy:

  • samodzielność,

  • odpowiedzialność,

  • kompetencje społeczne,

  • umiejętności edukacyjne,

  • przygotowanie do dalszej edukacji i codziennego funkcjonowania.

Tempo pracy oraz zakres materiału nadal dostosowywane są do indywidualnych możliwości ucznia.

 

Pozostawienie dziecka w tej samej klasie — czy warto?

Rodzice bardzo często obawiają się decyzji o pozostawieniu dziecka na kolejny rok w tej samej klasie. Tymczasem w wielu sytuacjach może być to ważne i wspierające rozwiązanie.

W edukacji specjalnej istnieje możliwość pozostawienia ucznia jeden raz na każdym etapie edukacyjnym.

Decyzja ta zawsze powinna być podejmowana indywidualnie i opierać się nie tylko na poziomie wiedzy szkolnej, ale również na:

  • dojrzałości emocjonalnej,

  • funkcjonowaniu społecznym,

  • poziomie samodzielności,

  • regulacji emocjonalnej,

  • możliwościach komunikacyjnych,

  • poziomie przeciążenia dziecka,

  • gotowości do dalszych wyzwań.

 

Czasami dodatkowy rok daje dziecku:

  • większe poczucie bezpieczeństwa,

  • możliwość utrwalenia umiejętności,

  • obniżenie poziomu stresu,

  • więcej czasu na rozwój emocjonalny i społeczny,

  • szansę na budowanie poczucia sukcesu.

 

Nie zawsze jednak jest to najlepsze rozwiązanie — dlatego każdą sytuację analizujemy indywidualnie wspólnie z rodzicami.

 

Co przysługuje dziecku w ramach orzeczenia?

Dzieci posiadające orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego mają prawo do:

  • dostosowania wymagań edukacyjnych,

  • indywidualizacji procesu nauczania,

  • wsparcia specjalistów,

  • zajęć rewalidacyjnych,

  • pomocy psychologiczno-pedagogicznej,

  • odpowiednich warunków nauki,

  • dostosowania metod i form pracy,

  • wsparcia emocjonalnego i społecznego.

Zakres wsparcia zależy od indywidualnych potrzeb dziecka oraz zapisów w orzeczeniu.

 

Rewalidacja — czym jest?

Rewalidacja to specjalistyczne zajęcia wynikające bezpośrednio z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego.

Ich celem jest wspieranie rozwoju dziecka oraz wzmacnianie obszarów, które wymagają największego wsparcia.

W ramach rewalidacji mogą być realizowane między innymi:

  • trening umiejętności społecznych,

  • rozwój komunikacji,

  • terapia funkcji poznawczych,

  • integracja sensoryczna,

  • terapia pedagogiczna,

  • rozwój samodzielności,

  • wsparcie emocjonalne.

Minimalny wymiar zajęć rewalidacyjnych wynosi zazwyczaj:

2 godziny tygodniowo, może ona być realizowana w formie indywidualnej i grupowej

choć zakres wsparcia może być szerszy w zależności od organizacji pracy szkoły oraz potrzeb dziecka.

 

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna — czym różni się od rewalidacji?

To jedno z najczęstszych pytań rodziców.

Rewalidacja

wynika bezpośrednio z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego.

Jej celem jest wspieranie rozwoju dziecka w obszarach wynikających z niepełnosprawności lub trudności rozwojowych.

 

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna

jest szerszą formą wsparcia i może obejmować:

  • zajęcia rozwijające kompetencje emocjonalne,

  • wsparcie psychologiczne,

  • zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze,

  • konsultacje,

  • wsparcie terapeutyczne,

  • działania wspierające funkcjonowanie dziecka w grupie.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna może być organizowana zarówno dla dzieci posiadających orzeczenie, jak i tych, które go nie posiadają.

 

Najważniejsze jest dziecko

W TIBA patrzymy na dziecko całościowo.

 

Dla nas edukacja to nie tylko realizowanie materiału szkolnego, ale przede wszystkim:

  • budowanie poczucia bezpieczeństwa,

  • rozwój komunikacji,

  • samodzielność,

  • relacje społeczne,

  • regulacja emocji,

  • wzmacnianie mocnych stron i sprawczości.

Wierzymy, że każde dziecko rozwija się we własnym tempie i potrzebuje indywidualnie dobranej ścieżki wsparcia.

 

Niepubliczna Podstawowa Szkoła Specjalna "TIBA" dla Dzieci z Zaburzeniami ze Spektrum Autyzmu

ul. Wrocławska 75

30-011 Kraków

 

 

792 062 551

sekretariat@tiba.edu.pl

Strona www stworzona w kreatorze WebWave.